Huzistan’da Varoşlaşma: Sorunlar ve Sonuçlar

  • Basım Yılı: 2020
  • Baskı Sayısı:

Varoşlaşma, küresel bir olgu olarak birçok ülkeyi farklı sorunlarla karşı karşıya getirmektedir. Bu sorun, İran’da çözülmemiş yapısal sorunlardan biri olarak devlet için tehlike çanlarının habercisidir. Resmî istatistiklere göre İran’da varoşlarda yaşayan nüfus, 25 milyondan fazladır.

Varoşlaşma olgusu, İran toplumunun yapısal sorunlarından biridir. Çeşitli siyasal, ekonomik ve toplumsal faktörler varoşlaşmanın oluşmasında etkilidir. Tarihsel süreçte İran’da köylerden kentlere göç, toprak reformuyla birlikte 1963 yılında hız kazanmıştır. Bu yıllarda köylerde yaşayan birçok insan; hayvanlarını, evlerini ve geçimleri için ihtiyaç duydukları mal varlıklarını satıp kentte yaşamayı köyde yaşamaya tercih etmiştir. Bu yıllarda köylerde iş fırsatlarının olmaması, göçün en önemli sebebiydi. Susuzluk, deprem ve kuraklık gibi doğal afetler de bu sürecin hızlanmasında etkili olmuştur. Öte yandan 1972-1973 yıllarında petrol fiyatlarının hızlı yükselişi sermayelerin kentlere akmasına yol açmıştır. Bu da köylerden kentlere göç motivasyonunu güçlendirmiştir. Fakat göç alan kentlerin, göçmen nüfusu kaldıracak ve hizmet sunacak bir altyapısı yoktu. Piruz Piran (1995), varoşlaşma sorununu kapitalizmin yaygınlaşmasıyla açıklamakta ve İran’da zayıf kentsel planlamanın, varoşlaşmanın yaygınlaşmasında önemli bir etken olduğunu ileri sürmektedir. İran’ın küresel kapitalizme katılmasıyla bu durum daha da şiddetlenmiştir.